1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer>

 

Belgavet  Verselebannernew  Mega2016  
 ROPA2016nrw  Verselekijkernew  De Reiger Bannertje MSN DUIVENSPORT 2  
 

adschaerEr zat een duif op het dak. Bij een duivenliefhebber niets om van op te kijken, trouwens, het dak zat vol duiven.

Maar deze gedroeg zich anders. Die leek niet bij de anderen te horen. En ook weer niet echt vreemd. De duiven werden binnengehaald. De duif die zich wat vreemd gedroeg vloog op, dus weinig aan de hand. Tot de Roger hem "s avonds binnen zag zitten.

EIGEN DUIF

En wat doe je dan? Je kijkt naar de ring. Dat deed ook Roger. Het bleek een doffer van 2009 en het nummer kwam bekend voor.

De "boekhouding" geraadpleegd en jawel hoor. Het was er een van ons en wel uit een topkoppel.

De vader kwam uit Extreem maal moeder Leeuw Marcel Wouters.

De moeder uit Goudhaantje Rudi Diels.

Dus een afstamming die er niet om loog. 

Het was een volle broer van de 5e Nationaal Gueret, een halfbroer van de 1eNationaal z Argenton en van meerdere bijzonder goede duiven, met name de jongen die dit jaar 1 en 3 wonnen van Gien (759 duiven) in ZAV stammen er van.

Dus moesten we blij zijn? Was dit onze geluksdag temeer omdat we op het kweekhok nog wel een goede doffer konden gebruiken?

Hmm. We zijn er nog niet.

OPGEHOKT

Want wat doe je als liefhebber ook als je zo"n verloren zoon die al jaren weg was terug krijgt? Het gevederte controleren. Dat zag er goed uit. Glad en niet verkleurd, dus duidelijk in al die jaren niet ergens buiten gezeten. Op een toren of zo.

Die duif, het was nog een mooie ook, had vastgezeten en wel op een heel klein hok. Dat kon je weer zien aan staart en pennen die aan het uiteinde enigszins besmeurd waren. "Ontsnapt" was het eerste wat je zou denken.

Ik was daar niet zo zeker van. Denk eerder aan "los gelaten" vanwege alleen maar rommel voortgebracht bij de opvanger.  

"Een afstamming die er niet om liegt" biedt immers geen enkele garantie. Wat mensen wel eens vergeten is dat zelfs de beste duiven van de wereld meer rommel geven dan supers. Goed om te weten voor die fanaten die het maar niet kunnen laten dure duiven te kopen op internet met als enige referentie een oogverblindende pedigree.

TERUGHALEN?

Dat brengt ons bij het onderwerp "duiven die verloren gingen".

Sommigen halen die niet terug "omdat men er toch niets meer mee kan doen".

Is dat zo?

Je leest en hoort toch meerdere keren over duiven die opgehaald werden en zich alsnog ontpopten tot uitmuntende vliegers of kwekers.

Zo las ik ooit over een duifje van Armand Schoolmeesters. Die was van 5 kilometer nog te dom om het thuishok te vinden. Overal liep hij binnen. Tot Armand dat telkens weer terughalen beu werd en hem niet meer los liet. Hij liet er nog wat jongen van lopen ook en enkele jaren nadien was het de stammoeder van het hok.

Het doet denken aan dat duifje van clubgenoot J Gilles. In Lommel binnen gelopen, terug gehaald en enkele maanden later won ze nationaal Orleans z.

En het doet denken aan een uitspraak van kampioen Stefaan Lambrechts. Die meent dat het vaak de beste jongen zijn die verloren gaan.

Toch denk ik dat je met de meeste duiven die je terug mocht halen nog weinig kan doen. Dat de verhalen die je hoort uitzonderingen zijn.

Maar of het  domheid alleen is die duiven verloren doet gaan?

Dat het duiven zijn die slecht oriënteren?

Dat geloof ik evenmin.

DOM?

Zo had ik verleden jaar een jonge duif die van een lapvluchtje van 5 kilometer verloren ging. Het deed me niet veel. Alle anderen waren immers vrij snel thuis.

Tot ik een telefoontje kreeg uit Helmond. Daar was ze binnen gelopen.

Nu moet je weten dat ik de meeste aangemelde duiven terughaal.

Anders moet je ze ook geen knijpring aandoen met je telefoonnummer zoals ik doe.

En ook uit respect voor de opvanger.

Dus de duif opgehaald, zoals het hoort tien dagen vast gehouden, nadien weer gaan lappen, weer van 5 kilometer en weer ging ze verloren. Enkele dagen nadien weer de man uit Helmond aan de telefoon. "Je duif zit er weer." Hoe bestaat het, zou je zeggen. Van 5 km te dom(?) om het thuishok te bereiken maar wel zonder enige voorafrichting naar het oosten zo"n 70 kilometer ver dat hok weten te vinden in een vrij grote stad?

Dat duidt niet op "niet goed kunnen oriënteren".

NOG EEN

Het doet ook denken aan dat duifje dat hier afgelopen zomer binnen liep en weigerde te vertrekken. De ring begon met een "4" dus toen de gelegenheid zich voordeed maar ergens in de buurt van Brussel vrij gelaten, iets wat ik met de eigen jonge duiven nooit zou durven zonder enige voorafrichting.  Zelfs niet met oude. Ik de duif aangemeld en die bleek van Eric Claus uit de Pinte die het te ver vond om de duif te komen halen.

Doden vond ik ook zonde. Dus spraken we af dat ik de duif gewoon maar mee moest geven. Bleef ze terug komen dan zou hij het kaartje sturen. Ze bleef inderdaad terug komen. Maar net toen Eric het kaartje wilde sturen bleef ze achter van een lapvluchtje van amper 10 km.  

Ze was toch wel terug gevlogen naar De Pinte zeker. We schrokken er beide van. Hoeveel km zou het zijn? 125?

Einde verhaal zou je zeggen tot… ze weer op mijn hok zat.

Toen vonden we dat heen en weer vliegen beide genoeg. Eric stuurde het kaartje, ik heb er Thijs, het jongste lid van de club, blij mee gemaakt.

DENKEN

Maar bovengenoemde voorvallen zetten een mens wel aan het denken. Moeiteloos de weg terug vinden over zo"n verre afstanden zonder enige africhting roept vragen op. Hebben die mensen dan toch een beetje gelijk die weinig lappen omdat je ze dan ook niet kan verliezen? En hebben al die tripjes van 5 en 10 km inderdaad weinig zin? Ik weet het ook niet.  

DAAROM

Waarom ik meen dat het uitzonderingen zijn dat je nog iets kan doen met duiven die je terug haalde? Omdat de kans groot is dat ze bij de minste tegenslag weer ergens binnen zullen lopen. Daartoe zijn ze als het ware geconditioneerd.

De eerste keer dat ze het noorden kwijt raakten en ergens binnen liepen werden ze als het ware beloond voor hun slecht gedrag. Omdat op het hok waar ze binnen liepen werd voorzien in de eerste levensbehoefte van mens en dier: Eten.

En dat zal uitnodigen om van binnen lopen een gewoonte te maken.

CHATEAUROUX

Momenteel zitten talloze Belgen met duiven die dagen te laat thuis kwamen van de ramp van Chateauroux. En ze vragen zich af of die als sportduif ooit nog iets waard zullen zijn. Denk dat dat verschilt van duif tot duif.

Duurde het na terugkomst langere tijd voor ze hun gewicht weer terug hadden dan kan je de meeste inderdaad als verloren beschouwen.

Kwamen ze snel terug op gewicht dan hebben ze mogelijk niets van hun sportwaarde verloren.

DAAROM           

Waarom ik zo vaak de woorden "meestal", "mogelijk" en "misschien" gebruik?

Dat is in èèn bekende regel samen vatten: "In duivensport weet je nooit."

Sponsors

Nuttige Links

Liefhebbers

 

 

 

 

 

Copyright © 2018 Msn Duivensport.