1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer>

 

De Reiger Bannertje MSN DUIVENSPORT 2  Verselebannernew  Mega2016  
 ROPA2016nrw  Verselekijkernew    
 

KlaasbuwldaIk heb u vorige week gevraagd om na te denken over de mooiste momenten in de duivensport die u meegemaakt heeft. Is het gelukt? Wat deed het met u? Ik heb wel eens periodes in het jaar dat ik er niet zoveel aan vind en kan dan moeilijk de motivatie opbrengen om naar het hok te gaan.

De trouwe lezer heeft mij hier al eerder over gehoord en weet dat dit bij mij vaak vanaf september begint te spelen. Het is een van de redenen dat ik u gevraagd heb eens na te denken over de mooie momenten in de sport, ik kom er later op terug en zal u dan uitleggen waarom dit soort momenten zo belangrijk zijn voor mij en eigenlijk ook voor u. Afgelopen zaterdag was de algemene ledenvergadering van onze afdeling in Ureterp. Er gaan naar mijn weten altijd best veel leden heen om hun mening te geven, te kijken hoe anderen een mening geven of gewoon overal tegenaan te schoppen. Ik voel me niet zo geroepen om daar deel vanuit te maken. Ik voel me er niet te goed voor, maar ik vind het niet zo belangrijk voor de discipline waarin ik speel.

Het gaat wellicht twee minuten over de overnacht en de rest van de tijd over vluchtlijnen, nationaal vliegprogramma en waarschijnlijk hoe moeilijk de afdeling het wel niet heeft met de terugloop van leden, duiven etc. Niet zo interessant en ben dan ook liever lekker thuis bij mijn duiven en mijn gezin. Mijn vrouw moest zaterdag toch werken, dus reden te meer om lekker buiten te ravotten met de kinderen en de duiven hun zondagse bad op zaterdag te geven, het was immers prachtig weer. De duiven genoten er zichtbaar van, zie mijn facebook pagina voor een filmpje. Orange is overigens toegevoegd aan het kampioenschap voor de afdeling. Dit ter info.

Bij de kwekers heb ik momenteel een paar jongen liggen en die doen het goed. Mijn stamkoppel(ouders van de “904” en de “866” alias “Hoedenplank”) hebben momenteel jongen en ook twee andere koppels zitten op jongen. Over twee weken komen er vier nestbakken bij en kan ik gaan kweken vanaf eind april met acht kweekkoppels. Ik begin er wel zin in te krijgen nu ik overal zoveel piepers voorbij zie komen op social media. Ook heb ik de ringen van 2016 in huis en ik krijg dan altijd sterk de drang om jongen te ringen. Ik wil echter geen vroege jongen en zal me moeten beheersen. Wel wil ik graag z.s.m. het kweekhok voor elkaar hebben zodat ik dat van mijn lijstje kan gaan afvinken.

Zaterdagmiddag toch maar de laptop geopend en ingelogd op de Million dollar race. Een waar spektakel(gaap gaap slaap). Ik had zelf geen duiven mee en dan is er voor mij geen spanning en dus helemaal geen reet aan. Ik heb de 8e duif nog afgewacht, zag dat het een witte was en ging er vanuit dat deze duif van Esther Bultman was, maar helaas een Irakees. Vanmorgen nog wel de lijst met Nederlanders doorgekeken en vooral de stambomen bestudeerd. Leuk dat van den Berg bij de top 100 staat met een duif uit de lijn van “Jane”. Dit is namelijk exact de reden waardoor ik zondag door de stambomen ben gegaan. De eindrace is namelijk net als vorig jaar bijna geen dagfond meer te noemen. Het gaat maar over 541 kilometer, maar er zijn maar een paar die het binnen een dag doen. Er is dus een kans dat er een Jellema of een Braakhuis of zelfs een v/d Wegen bij de eerste 100 komt. Interessant? Of ben ik een dagdromer en zie ik een echte Buwalda long distance pigeon from Sint Jacobiparochie, The Netherlands als eerste afgevlagd worden in 2017!!! Onmogelijk maar toch gebeurd hoor ik de critici al schreeuwen. Enfin….blijven dromen.

Ik heb voor u twee mooie momenten uit mijn duivenverleden te melden. Ik heb er veel meer, maar wil er maar twee met u delen. Mijn vader vertelde vroeger over een man die op zijn sterfbed lag in het ziekenhuis. Hij was terminaal ziek en had dus geen kans meer om beter te worden. Het leek er op dat het niet lang meer kon duren alvorens hij zijn laatste adem uit zou blazen. Het was een duivenmelker in hart en nieren en hij had zijn hele leven al voor zijn trouwe beestjes gezorgd. Zijn vrouw deed dit nu hij nog in leven was, maar zou weldra tot haar spijt de duiven weg moeten doen. Het levenswerk van haar man was van haar man en zij kon dit niet opbrengen. Volledig te begrijpen, maar zolang haar man nog leefde zou zij voor de duiven zorgen zodat haar man zich daar geen zorgen over hoefde te maken. De man was erg ziek en op een zaterdagochtend lag hij op bed in het ziekenhuis en zijn vrouw was bij hem. Het zou de laatste dag van zijn leven worden. Er vloog die ochtend een grote groep duiven langs het raam van het ziekenhuis, er was een lossing in de buurt van waar hij lag en de man zei tegen zijn vrouw: “Kijk lieverd duiven, ze komen afscheid van me nemen, nu kan ik rustig heen gaan” en dat gebeurde ook een aantal uren later.

Dit verhaal is me altijd bij gebleven en zal ik nooit meer vergeten, mijn vader kon het ook prachtig vertellen en wij luisterden met open mond. Nu wordt ik er emotioneel van en doet het me denken wat die beestjes met me doen. Wat het allemaal losmaakt bij een mens. Prachtig het spel tussen mens en dier.

Het tweede moment is een moment waar ik daadwerkelijk zelf bij was en dit moment is als een foto opgeslagen gebleven. Ik ga zoals u waarschijnlijk wel weet met mijn duiven steevast naar Middenmeer of daar in de buurt. Ze moeten dan over het Ijsselmeer weer naar huis. Dat dacht ik althans, maar ze gaan ook vaak via de eilanden of gewoon via de afsluitdijk als je het mij vraagt. Op een prachtige zomerochtend heb ik samen met een duivenmaat de duiven gelost in Middenmeer en we rijden terug met een straffe noordenwind. Bij de uitkijktoren halverwege denken we allebei het zelfde en vliegen de auto uit om te kijken of we onze duiven kunnen zien. Na een minuut of vijf komt er een groep duiven aan die in de volle breedte naast elkaar vlak over het water racen. WAUW!! Zoiets moois had ik nog nooit gezien in de duivensport. Je eigen duiven vlak over het water en ik zou zweren dat ik “Dirk” er tussen herkende, maar dat zullen we nooit zeker weten.

Tot slot wil ik u uitleggen dat deze momenten samen met vele andere mij de motivatie geven om door te gaan. Ik wil meer van dit soort momenten creëren en er van genieten. Geniet alstublieft van uw duiven en geniet van de sport zoals hij is. Laat die negatieve columnisten maar zeuren, ze vinden toch iedere keer wel weer een onderwerp om over te zaniken. Geniet van de momenten, geniet van de sport en laten we hopen allemaal zo te sterven zoals de man die nog een afscheidscadeau kreeg van onze geliefde dieren. 

Klaas Buwalda

Spotlight

Sponsors

Nuttige Links

Liefhebbers

 

 

 

 

 

Copyright © 2019 Msn Duivensport.