1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer>

 

Belgavet  Verselebannernew  Mega2016  
 ROPA2016nrw  Verselekijkernew    
 

Martijn Oomen newHet zal midden jaren 60 geweest zijn, dat in een klein dorp in de Kempen, na lang ziekbed een liefhebber overleed, zijn duiven waren van gemiddelde kwaliteit, maar hij kon 6 weken achtereen enorm uithalen, en dan weer terugvallen op normaal niveau.

Echter hij bezat een goede kweekduivin, en als hij uitblonk, dan waren het jonge uit deze duivin. Na het overlijden kwamen de duiven in het lokaal publiek.

De opkomst was groot, vanaf 12 uur duiven bekijken en de verkoop vanaf half 3, stambomen waren er niet wel de afstamming op de kaartjes en van elke duif op een kartonneke de belangrijkste uitslagen, Jan was tijdig aanwezig, nam enkele keren de duivin vast, dronk zich wat moed in, en wachtte op wat komen ging, hij had wel een pakske franken bij, gewisseld bij de leenbank, kort na half 3 verstomde het geroezemoes en de verkoop van de 35 duiven ving aan, de duiven deden 4 a 500 Bfr, wat omgerekend, een 25 a 30 Nederlandse guldens was, het was zover en de goede kweekduivin kwam onder de hamer, na bieden en blijven bieden bleef het bod steken op 2600 Bfr, in die tijd een klein fortuin.En u raad het al Jan blonk als een spiegel hij was de nieuwe eigenaar, met de opcenten mocht hij 2860 Bfr afrekenen , een slordige 200 guldens,

Na nog enkele pinten , werd per fiets de thuisreis aanvaard, de fietstocht ging jan nog enkele malen maken want de duivin ging, overgewend worden, Jan geloofde dat uitvliegende duiven, beter kweken en langer vitaal blijven, de duivin werd voor de winter nog gekoppeld en vanuit een klein hokje waar ze woonde met haar doffer, na een tweetal ophalingen was het gelukt, en de duivin werd met de andere duiven gescheiden en in een ren gezet, met lichtmis kwam er leven in de brouwerij, de duiven werden gekoppeld en kregen om beurten overdag de vrijheid, ook het kweekkoppel, en spoedig zat de dure duivin ( was zo genoemd) op eitjes, Jan had dat voorjaar nog iets te vieren en familie en vrienden waren benieuwd naar de  dure, en trots toonde Jan de duivin die plichtgetrouw op haar eitjes zat, op een ochtend was het zover er lagen schaaltjes en onder de duivin lagen mooie piepertjes, wel vond Jan de platte jongskes aan de kleine kant, maar hij was met blijdschap vervuld, twee jongen van d’n dure was een mooi begin, echter de blijdschap verstomde met het opgroeien van de jongen, ze waren erg wit, en kregen een vreemd staartje, uiteindelijk werd het teleurstelling, het waren geen postduiven, maar leken op pauwstaartjes, Jan die altijd het goede in de mens zag, begon te twijfelen, heeft een van de bezoekers de eitjes gewisseld? En geheel tegen zijn natuur in begon hij wantrouwend te worden, hij plaatste een slotje op de deur en besloot, niemand nog bij d’n dure te laten, korte tijd later nieuwe eitjes, nieuwe jongen en…….. zelfde laken en pak, twee vitale gekruiste pauwstaartjes.

De vrienden vroegen hem naar het nageslacht van de dure duivin, Jan antwoorde niet en werd somber, hij kon er niet bij, de kweektijd bijna om en van zijn aankoop nog geen pluim gekweekt, op hoop van zegen liet hij de duiven aan haar derde nest beginnen, maar de geschiedenis herhaalde zich op nieuw keken vanuit de schotel 4 olijke pauwstaart oogjes hem aan.

Jan bleef piekeren hoe is dit mogelijk, wel viel het hem op dat de duivin, de dagen voor het leggen soms een tijdje weg was, en kwam dan rakelings over de heg huiswaarts. Jan ging op onderzoek en ontdekte dat zijn dure duivin enkele tuinen verder landde in den hof van de pastor een echte dierenliefhebber met kippen, vogels etc. in zijn hof, voorzichtig nam hij een kijkje en tot zijn verbazing liep daar een trotse pauwstaart door den hof, blijkbaar kon deze niet vliegen, na lang aarzelen durfde hij de pastor aan te spreken, hebt u ook duiven, deze vertelde inderdaad ik had een koppel pauwstaarten maar de roofvogel had er een opgegeten en de overgeblevene verwondt zodat deze niet meer kon vliegen, uiteindelijk durfde Jan de pastor vragen kan ik de pauwstaart kopen, en na wat op en neer gepraat, mocht Jan de doffer hebben, Jan had niet verteld dat zijn dure overspel pleegde met de pauwstaart, zoiets vertel je niet aan een pastor.

Een jaar later werd opnieuw gekoppeld en de dure bracht 4 prachtige jonge postduiven groot, een trotse Jan was de misère vergeten, ging de jonge dragen en spelen, en de Nationale Orleans kwam naderbij, de twee jonge duivinnetjes zouden ingezet worden ( hadden een derby ring om)Jan bracht ze op een nestje, de doffers bleven thuis maar de duivinnetjes gingen mee , vol spanning zat Jan met vrienden de duifjes op te wachten,  ze arriveerden kort na elkaar en waren zeer vroeg, de eerste bracht een gouden horloge mee en een derbyprijs jawel met drie nullen, de tweede bracht een stalen horloge mee en een derby prijs van twee nullen

Jan was diep onder de indruk, kocht een doos fijne sigaren, ging deze bij de pastor brengen en vertelde het hele verhaal, de pastor schonk een witteke in, en vertelde dat ook hij uit een duivenfamilie kwam, en later als de pastoor tijd had, was hij met regelmaat bij Jan te vinden, om duiven te kijken, dit allemaal dankzij d,n dure en de pauwstaart.

Martijn

Spotlight

Sponsors

Nuttige Links

Liefhebbers

 

 

 

 

 

Copyright © 2017 Msn Duivensport.